Het is onmogelijk om niet van jonge beertjes te houden. Redders, verzorgers en aanhangers van Animals Asia uit de hele wereld, allemaal zijn ze verrukt over deze mooie schepseltjes.
 
In werkelijkheid hebben ze echter hun belangrijkste bewonderaar verloren, die ze ook het hardst nodig hadden: hun moeder. Nu die er niet meer is, hebben onze collega's van Animals Asia en hun dierenartsen de taak om deze door dit noodlot getroffen beertjes zelf groot te brengen.
 
Helaas zullen ze nooit weten hoe het zou zijn geweest om in de natuur op te groeien, met de bescherming van een moeder. Maar zonder tussenkomst van Animals Asia zou elk van hen terecht zijn gekomen in de berengal-industrie.
 
Het is een voorrecht om te mogen zien hoe ze opgroeien en een dagelijkse vreugde om hun ontwikkeling stapje voor stapje te volgen.

1. Holly en Wang Cai (oorspronkelijk Rudolph genoemd) zijn aan het klauteren

Deze 2 kleine beertjes kwamen bij Animals Asia's Berenreddingscentrum in China aan in de kerstnacht van 2012. Vanwege de kerstsfeer noemde het team van het Chinese reservaat hen Holly en Rudolph en ze waren het kerstgeschenk dat sindsdien een geschenk is gebleven.

Hun komst naar het Chinese reservaat is op zich al heel speciaal. Het begon ermee dat ze, als heel kleine beertjes, aan hun lot overgelaten, in de Chinese provincie Sichuan door dorpelingen werden gevonden. Holly en Wang Cai werden in het dorp gehouden als heel bijzondere gezelschapsdieren, totdat ze voor de dorpelingen te groot werden om nog voor hen te kunnen zorgen. Toen het zover was besloten de mensen om hulp te zoeken. Ze wezen de toenaderingspogingen van galboeren af, om liever samen te werken met de plaatselijke Dienst Bosbouw-beheer.En zo kwamen de beertjes, vlak voor Kerstmis, aan bij hun nieuwe thuis. Ze ontdekten al gauw hun nieuwe passie: klauteren in de bomen die in hun omheinde stuk grond stonden. Ze renden in rondjes om de oudere beren heen, die daar ook al verbleven. En die energie bleek aanstekelijk te zijn.

2. De opvang van Birgit, Bill en Ben

Toen Birgit aankwam in het Vietnamese Berenbevrijdings-centrum, was ze aanvankelijk zenuwachtig en snel uit haar doen, ze sprong tegen de tralies van haar quarantaine-kooi op, telkens als een berenverzorger in haar buurt kwam. Ze weigerde zelfs te eten als er ook maar even iemand bij haar kooi kwam. En toen... ontmoette ze de andere beren!
 
Uit het verslag van haar vooruitgang, gedateerd 17 maart 2012, 2 maanden na haar bevrijding: Birgit werd samengebracht met Ben. En dat was liefde op het eerste gezicht! Ze stoeiden en worstelden heftig zonder ophouden met elkaar, en het was schitterend om te zien dat de kleine Birgit tenslotte toch een echte beer bleek te zijn! Ondanks onze bezorgdheid dat Ben wat te sterk voor haar zou zijn, kwam ze steeds weer bij hem terug om verder te ravotten. Na enige tijd kwam Bill er ook bij, en werd het nog veel leuker!
 
Van een aanvankelijk schuw, teruggetrokken dier, is Birgit nu uitgegroeid tot een van de meest markante karakters van het Vietnamese reservaat. En een groot deel van haar vooruitgang is te danken aan haar nieuwe berenfamilie die haar spontaan achterna rennen en haar daardoor duidelijk te kennen geven dat ze altijd bij de groep zal horen.

3. Geredde beer Goldie verkent zijn omgeving

Toen Goldie eerder dit jaar was bevrijd, was hij de enige Maleise beer van zijn leeftijd in het Vietnamese reservaat. Hij werd gevonden dichtbij de grens met Laos, met een gewicht van slechts 6 kg en nog maar een paar maanden oud, in zijn eentje opgesloten in een kooi, waaromheen twee honden rondzwierven. Hij was duidelijk doodsbang en gedroeg zich agressief tegen mensen die dicht bij hem kwamen. Volgens de medewerkers van Animals Asia was het zeer aannemelijk dat stropers zijn moeder hadden gedood.

4. Sassy: Wat een vreugde als eenzame Maleise beertjes speelgenootjes vinden!

Toen Sassy in 2010 aankwam bij het reddingscentrum was zij er belabberd aan toe, met een verlamde poot, een oogprobleem en een infectie aan haar gezicht.
Dit alles, gevoegd bij de kwellingen die Sassy in de afgelopen levensperiode had doorgemaakt, droeg bij aan haar nerveuze stemmingen tijdens de eerste paar jaar in ons reservaat. Ze kon het niet accepteren dat ze haar ruimte moest delen met andere beren, en hoewel het dus met de sociale aanpak niet wilde vlotten, hoopte de staf dat ze op een dag een vriendje voor het leven zou vinden. En, de hemel zij dank, dat gebeurde in 2015, toen ze eindelijk voor het eerst vriendschap sloot. Sassy en Layla hadden 8 maanden voordat ze bij ons kwamen naast elkaar gewoond. Maar omdat de Maleise beer Layla, die in 2014 als klein beertje gered was, heel wat kleiner was dan Sassy, besloot het team nog wat te wachten alvorens ze aan elkaar voor te stellen. Maar toen ze elkaar ontmoetten, waren we allemaal in tranen: de twee hadden elkaar gevonden! Sassy had eindelijk een eigen vriendinnetje! Ze zijn nu al 7 maanden in elkaars gezelschap en zijn op weg om vriendinnen voor het leven te worden!

 

 

5. Het moment dat Murphy arriveerde...

Toen Murphy eerder dit jaar bij het Vietnamese reservaat van Animals Asia aankwam, woog hij niet meer dan een armzalige 3,7 kg. Hij klampte zich vast aan zijn dekentje en wankelde op zijn pootjes, zijn leeftijd werd dan ook getaxeerd op niet meer dan 6 tot  8 weken.
 
Animals Asia en de Dienst Bosbescherming van de provincie Son hebben samengewerkt om het onverwachte, dringende transport over een afstand van 430 km door een rotsachtig en afgelegen gebied naar het Vietnamese reservaat te regelen. En dat is goed gedaan.
Annemarie Weegenaar, directeur van het Vietnamese Berenbevrijdings-centrum en van het team van dierenartsen, zei toentertijd: We zijn dolgelukkig dat we Murphy zo snel in ons reservaat hebben mogen opvangen, zodat we nu kunnen beginnen hem de verzorging te geven die hij nodig heeft. Maleise beertjes blijven gewoonlijk bij hun moeder totdat ze ongeveer 2 jaar oud zijn; daarom is het voor Murphy een diepe tragedie dat hij, nog maar 6 tot 8 weken oud, bij zijn moeder werd weggerukt!

In die ruim twee maanden dat Murphy bij ons woont, heeft hij leren lopen en begint hij te genieten van het normale jonge-beertjes-leven, waarop hij recht heeft.
Dankzij Animals Asia beginnen Murphy en alle andere jonge beren aan een veel gelukkiger nieuw leven. Einde van een tragedie die hun op zo jonge leeftijd helaas trof. Ze gaan nu leren hoe zij een echte beer moeten gaan worden. En dat is alleen mogelijk dankzij u! Heel hartelijk dank, mede namens deze jonge beertjes!

Beren in Vietnam

Op galbeerboerderijen in Vietnam zitten nog ongeveer 1.200 galberen levenslang in kleine kooitjes opgesloten. De dieren lijden levenslang pijn.
Animals Asia doet er alles aan om deze beren vrij te krijgen.

Lees meer

Beren in China

Op galbeerboerderijen in China zitten duizenden beren levenslang in kleine kooitjes opgesloten, zodat hun gal kan worden afgetapt t.b.v. de traditionele geneeskunde, voor bijvoorbeeld hoofdpijn, kater, impotentie etc. Ook hier probeert Animals Asia beren te bevrijden.

Lees meer

Beren in Thailand


WFFT runt op dit moment een volledig volgens internationale standaard uitgerust hospitaal voor wilde dieren, een groot opvangcentrum voor beren, apen, katachtigen etc.

Lees meer

©2018 - Stichting Save The Moonbears
Hosting & webdesign by Multimedia Solutions